* ความหวังที่เราตั้งไว้เปรียบเหมือนดอกไม้ยามค่ำคืนที่เฝ้ารอน้ำค้างยามรุ่งอรุณ ถ้าเรายังมีความเชื่อในความหวังของเราว่าจะเกิดเป็นจริงหัวใจของเราก็จะอดทนพากเพียรต่อไปด้วยความชื่นชมยินดี

    * คนที่ไม่มองเห็นทางข้างหน้า และไม่รู้สึกรื่นรมย์กับทางที่จะเดินไปนั้น ก็ไม่สามารถที่จะเดินต่อไปได้

    * เมล็ดที่หว่าอยู่ในดิน  กว่ามันจะงอกก็นาน  แต่มันจะงอกแน่และเกิดเป็นต้นไม้มีดอกออกผล

    * ผมเข้าใจโลกแห่งความเป็นจริงว่ามันไม่งามเท่าไหร่  แต่ผมไม่ได้ท้อใจหรือจมอยู่กับปัญหา จนลืมมองอนาคตแห่งความงาม  และพยายามก้าวไปแม้จะเป็นก้าวสั้นๆก็ตาม

    * การที่ผู้อื่นจะทำดีต่อเราหรือไม่นั้น  ไม่ใช่สิ่งที่เราคาดหวัง  ถ้าเขาทำดีต่อเราได้ถือว่าเป็นโบนัส

    * หลายครั้งคนเข้าใจผิดกัน มักเกิดจากความคาดหวังต่อกันอย่างต่างระดับความเข้าใจ

    * ในความทุกข์ยากลำบากนั้น  มักจะมีทางออกให้กับชีวิตเสมอ

    * เราต้องไม่ท้อใจในวันแห่งการลงแรง  เพราะเราจะเก็บเกี่ยวในวันสุดท้าย

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก